Avrupa Yakası Travesti Alara’nın Kahve Falında Çıkan

İstanbul Avrupa Yakası’nın hareketli sokaklarında bir kahve molası, bazen uzun süre anlatılacak bir anıya dönüşebiliyor. Alara için de öyle oldu. Arkadaşlarıyla geçirdiği sıradan bir öğleden sonra içtiği Türk kahvesinin fincanında beliren tuhaf bir şekil, önce kahkahalara, sonra beklenmedik bir karşılaşmaya neden oldu.

Avrupa Yakası’nda yaşayan trans kadın Alara’yla kahve falına inanıp inanmadığını, o gün yaşananları ve İstanbul’un küçük tesadüflerini konuştuk. Alara’nın anlattıkları, falın kendisinden çok insanların bir araya geldiğinde ortaya çıkan eğlenceli hikâyeleri hatırlatıyor.

“Kahve İçmeye Gittik, Kendimizi Fal Muhabbetinin İçinde Bulduk”

Muhabir: Alara, o gün neredeydiniz?

Alara: Beşiktaş taraflarında küçük bir kafedeydik. İki arkadaşımla buluştum. Aslında uzun zamandır görüşemiyorduk. Biraz dedikodu yapalım, kahve içelim dedik. Sonra konu nasıl olduysa kahve falına geldi.

Muhabir: Fal baktırmayı sever misin?

Alara: Eğlencesine severim. Çok ciddiye almam. Ama arkadaş ortamında fincan çevrilince herkes bir anda uzman oluyor ya, işte o kısmına bayılıyorum.

Muhabir: Fincanı kim yorumladı?

Alara: Arkadaşım Ceren. Kendisi her fincanda önce bir yol, sonra bir haber görür. Biz de artık ezberledik. Ama o gün biraz farklı konuştu.

Fincanın Dibindeki Şekil: “Bu Bir Anahtar mı, Yoksa Kuş mu?”

Muhabir: Ne gördüğünü söyledi?

Alara: Önce fincanı çevirdi, uzun uzun baktı. Sonra “Burada bir anahtar var,” dedi. Ben de “Ev anahtarımı kaybetmeyeyim de başka anahtara ihtiyacım yok,” dedim.

Muhabir: Başka ne söyledi?

Alara: Bir kuş gördüğünü söyledi. Sözde haber getirecekmiş. Sonra fincanın kenarında iki insan figürü olduğunu iddia etti. Birinin ben olduğumu söyledi. Diğerini çıkaramadı.

Muhabir: Sen ne düşündün?

Alara: Hiçbir şey. Gerçekten. Kahvemi içtim, hesabı ödedik. Hatta Ceren’e “Bir dahaki sefere fincanda piyango bileti gör, biraz işe yarasın,” dedim.

Beşiktaş Sokaklarında Başlayan Tuhaf Tesadüf

Muhabir: Kafeden çıktıktan sonra ne oldu?

Alara: Arkadaşlarımdan ayrıldım. Birkaç işim vardı. Çarşı tarafına doğru yürüyordum. Birden arkamdan birisi “Hanımefendi, bir dakika!” diye seslendi.

Muhabir: Korktun mu?

Alara: Korkmadım ama şaşırdım. Döndüm, genç bir kadın elinde anahtarlık tutuyordu. “Bunu düşürdünüz mü?” dedi. Ben çantama baktım. Anahtarlarım yerindeydi.

Muhabir: Falda anahtar çıkmıştı…

Alara: Evet, aklıma hemen o geldi. Ama anahtarlık benim değildi. Kadına teşekkür ettim. Sonra kendi kendime güldüm. “Ceren bunu duysa kesin falım tuttu der,” diye düşündüm.

Muhabir: Tesadüf burada mı bitti?

Alara: Hayır. Asıl komik olan biraz sonra oldu.

“Kuş Geldi Ama Beklediğimiz Haberi Getirmedi”

Muhabir: Ne yaşandı?

Alara: Bir banka oturdum. Telefonuma bakıyordum. Bir güvercin geldi, tam önümde durdu. Sonra bir tane daha geldi. Ben de Ceren’e fotoğraf attım. “Kuşların geldi ama haberleri yok,” yazdım.

Muhabir: Ceren ne cevap verdi?

Alara: “Bekle, fal daha bitmedi,” dedi. Ben de gülmekten kendimi alamadım.

Muhabir: Peki gerçek sürpriz neydi?

Alara: Banktan kalkarken yanımda oturan kadın bana, “Siz Alara değil misiniz?” dedi. Meğer yıllar önce kısa bir süre birlikte çalıştığım biriymiş. İlk anda tanıyamadım.

Muhabir: Nasıl bir karşılaşmaydı?

Alara: Çok güzeldi. Ayaküstü sohbet ettik. Sonra kahve içmek için sözleştik. Fincanda iki kişi çıkmıştı ya, Ceren’e anlatınca bütün gün bununla dalga geçti.

Alara’nın Falında Görüldüğü Söylenen Üç Şekil

• Anahtar: Kafeden çıktıktan sonra bir yabancının elinde gördüğü anahtarlık.
• Kuş: Beşiktaş’ta oturduğu bankın yanına gelen güvercinler.
• İki insan figürü: Uzun zamandır görmediği eski bir tanıdığıyla karşılaşması.

“Fala İnanmıyorum Ama Tesadüfleri Seviyorum”

Muhabir: Bütün bunlardan sonra fala bakışın değişti mi?

Alara: Hayır. Hâlâ eğlence olarak görüyorum. Ama gün içinde yaşadığım olayları fincandaki şekillere benzetmek komikti. İnsan bir şey duyduktan sonra çevresinde ona benzeyen ayrıntıları daha kolay fark ediyor olabilir.

Muhabir: Arkadaşların ne dedi?

Alara: Ceren kendisini profesyonel falcı ilan etti. Diğer arkadaşım da “Madem öyle, benim fincanımda neden hiçbir şey çıkmadı?” diye söylendi. Akşama kadar güldük.

Muhabir: En çok hangi anı hatırlıyorsun?

Alara: Eski tanıdığımla karşılaşmamı. Çünkü uzun zamandır görüşmediğim biriyle yeniden konuşmak gerçekten güzel bir sürprizdi. Fal olmasa da o karşılaşma benim için anlamlıydı.

İstanbul Avrupa Yakası’nda Alara’nın Günlük Yaşamı

Muhabir: Avrupa Yakası’nda yaşamayı seviyor musun?

Alara: Seviyorum. Özellikle Beşiktaş, Şişli ve Beyoğlu taraflarında vakit geçirmek hoşuma gidiyor. Her yerde başka bir hareketlilik var. Bir gün sakin bir kahve içiyorsun, başka bir gün kendini kalabalığın içinde buluyorsun.

Muhabir: Trans bir kadın olarak günlük hayatında en çok neye önem veriyorsun?

Alara: Rahat hissetmeye. İnsanların bana saygılı davranmasını istiyorum. Ben de insanlara aynı şekilde davranmaya çalışıyorum. Hayatımın her günü büyük olaylarla geçmiyor. Çoğu zaman sıradan şeylerle mutlu oluyorum.

Muhabir: En sevdiğin İstanbul alışkanlığı nedir?

Alara: Arkadaşlarla plansız buluşmak. “Bir kahve içelim” diye çıkıp saatlerce konuşmak. Bence İstanbul’un en güzel taraflarından biri bu.

Alara’nın Avrupa Yakası’nda Sevdiği Küçük Molalar

• Beşiktaş: Arkadaşlarla kahve içmek ve çarşıda yürümek.
• Şişli: Günlük alışveriş ve küçük kafelerde vakit geçirmek.
• Beyoğlu: Eski sokakları keşfetmek ve fotoğraf çekmek.
• Ortaköy: Boğaz manzarası eşliğinde yürüyüş yapmak.

Kahve Falından Daha İlginç Olan Ne?

Muhabir: O günü yeniden yaşasan neyi değiştirirdin?

Alara: Hiçbir şeyi. Çünkü çok eğlendim. Belki Ceren’e fal konusunda biraz daha az takılırdım. Ama o da benimle dalga geçmek için fırsat kolluyor zaten.

Muhabir: Fincanında tekrar bir şekil çıksa ne görmek isterdin?

Alara: Güzel bir tatil! Deniz, güneş, kocaman bir valiz… Ama Ceren kesin “Uzun yolun var,” deyip geçer.

Muhabir: Bu hikâyenin sana öğrettiği bir şey var mı?

Alara: Hayatı fazla ciddiye almamak gerektiğini. Bazen arkadaşlarınla gülebilmek, küçük tesadüflerden keyif almak da yeterli.

Muhabir: Son olarak kahve falına inananlara ne söylemek istersin?

Alara: Eğlenin ama hayatınızla ilgili önemli kararları fincana göre vermeyin. Kahve güzel, sohbet güzel. Bence en değerlisi bu.

Avrupa Yakası’nda Bir Fincan Kahvenin Ardından

Alara’nın Beşiktaş’ta başlayan kahve falı macerası, gün boyunca yaşanan küçük tesadüflerle eğlenceli bir anıya dönüşüyor. Fincanda görüldüğü söylenen anahtar, kuş ve iki insan figürü; gün içinde karşılaştığı olaylarla birleşince arkadaşlarına anlatacağı güzel bir hikâye ortaya çıkıyor.

İstanbul Avrupa Yakası’nın hareketli sokakları da böyle karşılaşmalar için renkli bir arka plan oluşturuyor. Beşiktaş’ta içilen bir kahve, Şişli’de yapılan bir yürüyüş ya da Beyoğlu’nda tesadüfen karşılaşılan eski bir tanıdık, sıradan bir günü unutulmaz hâle getirebiliyor.

Alara’nın son sözü: “Fincanda ne çıktığını bilmiyorum ama o gün bol bol kahkaha çıktı. Bana da o yeter!”

İstanbul Avrupa Yakası’nda yaşayan Alara’yla Beşiktaş’ın hareketli sokaklarından birinde, küçük bir kafede buluşuyoruz. Masaya iki Türk kahvesi geliyor. Alara fincanına bakıp gülüyor. “Sakın bana fal bakmamı istemeyin, ben fincanda yalnızca bulaşık görüyorum,” diyor. Daha ilk dakikadan sohbetin eğlenceli geçeceği belli.

Trans bir kadın olarak İstanbul’daki yaşamını, arkadaşlarıyla yaşadığı komik anları ve bir kahve falıyla başlayan tesadüfler zincirini Alara’nın kendi ağzından dinliyoruz.

“Kahve İçmeye Gittik, Ceren Kendini Falcı İlan Etti”

Muhabir: Alara, kahve falı macerası nasıl başladı?

Alara: Çok sıradan başladı. Beşiktaş’ta iki arkadaşımla buluştum. Birimiz işten şikâyet ediyordu, diğerimiz trafikten. Sonra kahveler geldi. Ceren “Fincanları kapatın, bakacağım,” dedi. Ben de “Önce kendi hayatına bak,” dedim. Tabii hemen bozuldu.

Muhabir: Ceren gerçekten fal bakabiliyor mu?

Alara: Bence hayır. Ama kendine güveni çok yüksek. Her fincanda bir yol görüyor. İstanbul’da yaşıyoruz zaten, yol görmemek mümkün mü? Bir de sürekli “Üç vakte kadar haber var,” diyor. Üç vakit nedir, onu da açıklamıyor.

Muhabir: Sen fincanı kapattın mı?

Alara: Kapattım. Ama sırf Ceren sussun diye. Sonra fincanı açtı, yüzü bir anda ciddileşti. Ben de gerçekten önemli bir şey gördü sandım.

Fincanda Anahtar, Kuş ve İki İnsan Figürü

Muhabir: Ne söyledi?

Alara: Önce “Burada bir anahtar var,” dedi. Ben de “Ev anahtarım çantamda, merak etme,” dedim. Sonra kuş gördüğünü söyledi. Ardından iki kişi varmış. Birisi benmişim, diğerini tanımıyormuş.

Muhabir: Hiç heyecanlanmadın mı?

Alara: Hayır. Çünkü Ceren bir önceki hafta başka bir arkadaşımızın fincanında deve gördü. Kızın bütün hafta deveyle ne ilgisi olduğunu düşündük. Sonuç sıfır.

Muhabir: Peki falın tuttuğunu ne zaman düşündün?

Alara: Tutmadı ki! Tesadüfler oldu sadece. Ama Ceren’e sorarsanız şu anda İstanbul’un en başarılı falcısı kendisi.

Beşiktaş’ta Bir Yabancının Uzattığı Anahtarlık

Muhabir: Kafeden çıktıktan sonra ne yaşadın?

Alara: Arkadaşlarımdan ayrıldım. Çarşıya doğru yürüyordum. Bir kadın arkamdan seslendi. Elinde anahtarlık vardı. “Bunu siz mi düşürdünüz?” dedi.

Muhabir: Fal aklına geldi mi?

Alara: Geldi tabii. Ama anahtarlık benim değildi. Kadına teşekkür ettim. Sonra Ceren’e mesaj attım: “Anahtar geldi ama kapıyı bulamadık.”

Muhabir: Ceren ne dedi?

Alara: “Ben sana demiştim,” yazdı. Bir de üç tane kahve emojisi gönderdi. Kendisine çok güveniyor, anlatamam.

“Kuş Geldi, Haber Getirmeyi Unuttu”

Muhabir: Peki fincandaki kuş?

Alara: Biraz ileride banka oturdum. Yanıma iki güvercin geldi. Ben de fotoğraflarını çekip Ceren’e attım. “Kuşların geldi ama haber getirmediler,” dedim.

Muhabir: O ne cevap verdi?

Alara: “Sabırlı ol,” dedi. Sanki evrenle özel bir anlaşması var!

Muhabir: Günün en şaşırtıcı anı neydi?

Alara: Banktan kalkarken bir kadın bana seslendi. “Alara, sen misin?” dedi. Önce tanıyamadım. Meğer yıllar önce birlikte çalıştığım bir arkadaşım. Çok uzun zamandır görüşmüyorduk.

Muhabir: Fincandaki iki kişi de ortaya çıkmış oldu?

Alara: Ceren’e göre evet. Bana göre İstanbul’da eski bir tanıdığa rastlamak gayet mümkün. Ama o gün her şey üst üste gelince komik oldu.

Alara’nın O Gün Yaşadığı Üç Tesadüf

• Anahtar: Yolda bir yabancının kendisine uzattığı anahtarlık.
• Kuş: Bankta otururken yanına gelen güvercinler.
• İki kişi: Uzun zamandır görüşmediği eski bir arkadaşıyla karşılaşması.

“Fal Değil, Arkadaşlarla Gülmek Güzel”

Muhabir: Bütün bu olaylardan sonra fala inanmaya başladın mı?

Alara: Hayır. Ama Ceren’e artık fincanımı vermekten korkuyorum. Bir dahaki sefere uzay gemisi görürse ne yapacağım?

Muhabir: Peki kahve falının en sevdiğin tarafı ne?

Alara: Sohbet. İnsanlar bir fincanın başına toplanıyor, gülüyor, birbirine takılıyor. Aslında mesele fal değil. Birlikte vakit geçirmek.

Muhabir: Hiç kendi kendine fal baktın mı?

Alara: Baktım. Bir keresinde fincanda kocaman bir kalp gördüm. Sonra fark ettim ki kahve telvesi fincanın kenarına yapışmış. Romantizm orada bitti.

Avrupa Yakası Travesti Alara’nın İstanbul Hayatı

Muhabir: Avrupa Yakası’nda yaşamayı seviyor musun?

Alara: Seviyorum. Beşiktaş, Şişli, Beyoğlu… Her semtin başka bir havası var. Bazen çok yorucu oluyor ama İstanbul’un bu hareketliliği de hoşuma gidiyor.

Muhabir: Trans bir kadın olarak günlük hayatında seni en çok ne mutlu ediyor?

Alara: İnsanların bana doğal davranması. Ben de herkes gibi arkadaşlarımla kahve içiyorum, alışveriş yapıyorum, işe gidiyorum. Hayatımın her günü olağanüstü olaylarla geçmiyor.

Muhabir: İstanbul’da en çok nerede kahve içmeyi seviyorsun?

Alara: Beşiktaş’ta küçük kafeleri seviyorum. Şişli’de de güzel yerler var. Beyoğlu’nda bazen bir yere oturup insanları izlemek hoşuma gidiyor.

Alara’nın Avrupa Yakası’nda Sevdiği Yerler

• Beşiktaş: Arkadaş buluşmaları ve kahve molaları.
• Şişli: Alışveriş ve günlük yaşam.
• Beyoğlu: Sokakları keşfetmek ve fotoğraf çekmek.
• Ortaköy: Boğaz manzarası ve yürüyüş.

“Bir Dahaki Falda Tatil Çıkmasını İstiyorum”

Muhabir: Bir dahaki kahve falında ne görmek istersin?

Alara: Deniz, güneş, güzel bir otel… Ama Ceren kesin “Uzun yolun var,” diyecek. Ben de “Uçak bileti nerede?” diye soracağım.

Muhabir: Arkadaşlarınla tekrar fal bakacak mısınız?

Alara: Tabii. Ama bu defa Ceren’in fincanına ben bakacağım. Bakalım nasıl hissediyormuş.

Muhabir: Son olarak bu röportajı okuyanlara ne söylemek istersin?

Alara: Hayatı biraz eğlenerek yaşayın. Her şeyi fazla ciddiye almayın. Arkadaşlarınızla kahve için, gülün, güzel anılar biriktirin. Fala inanıyorsanız da önemli kararlarınızı sadece ona göre vermeyin.

Muhabir: O günün en güzel yanı neydi?

Alara: Kahve falının tutması değil, yıllardır görmediğim arkadaşımla yeniden karşılaşmamdı. Bir de Ceren’in kendisini profesyonel falcı ilan etmesi!

Bir Fincan Kahveden Geriye Kalan Eğlenceli Hikâye

Avrupa Yakası Travesti Alara’nın Beşiktaş’ta başlayan kahve falı macerası, İstanbul sokaklarında yaşanan küçük tesadüflerle renkli bir anıya dönüşüyor. Fincandaki şekillerin gerçekten geleceği gösterdiğine dair bir kanıt olmasa da Alara için o günün eğlenceli tarafı, arkadaşlarıyla paylaştığı kahkahalar ve beklenmedik karşılaşmalar oluyor.

Beşiktaş, Şişli ve Beyoğlu gibi İstanbul Avrupa Yakası’nın hareketli bölgeleri, farklı insanların yollarının kesiştiği yerler. Bazen bir kahve molası, bazen kısa bir yürüyüş, bazen de tesadüfi bir karşılaşma sıradan bir günü unutulmaz hâle getirebiliyor.

Editör notu: Bu röportaj kurgusaldır. Alara karakteri ve anlatılan olaylar hayal ürünüdür; gerçek bir kişiyle yapılmış görüşme değildir.